Theaterjournaal hoofdpagina
Artikel

De gravin van Parma [Impresariaat Wallis]

Regie: Ursul de Geer. TONEEL

In het eerste deel van 'De gravin van Parma' is de toon luchtig. De grappen die worden  gemaakt zijn geestig en ietwat sarcastisch. Acteur Genio de Groot heeft verschillende bijrollen en zet zijn typetjes geestig neer. Vooral als de ietwat 'nichterige' en roddelzieke kapper is hij op zijn best.

De gravin van Parma
Copyright Ben van Duin
Toch blijft het niet de hele tijd zo luchtig. Het verhaal wordt in de tweede helft een stuk serieuzer. Acht jaar geleden heeft Casanova in een duel om zijn liefje Francesca (gespeeld door Carice van Houten) verloren van de Graaf van Parma, maar nu is hij uit de gevangenis en klaar om haar terug te krijgen. Hij verblijft in een hotel waar hij het kamermeisje door zijn charme voor zich weet te winnen. Zij is als een slaaf voor hem, waar hij handig gebruik van maakt. De Graaf (Rudolf Lucieer) weet dat zijn vrouw nog steeds van Casanova houdt en wil het met hem op een akkoordje gooien. Casanova zal namelijk verkleed als vrouw naar een gemaskerd bal gaan alwaar hij Francesca verleidt voor één nacht om haar vervolgens te dumpen. Dit, zodat Francesca zich eindelijk los van hem kan maken en alleen nog maar van de Graaf zal houden. Daarna mag Casanova van de Graaf naar Frankrijk vertrekken waar hij een rijk leven zal leiden. Uiteindelijk blijft Casanova alleen achter.

Bokma & Van Houten
Het publiek wordt in de openingsscène direct door Pierre Bokma aangesproken. Hoewel de monoloog niet erg pakkend is, overtuigd Bokma later wel. Hij is snedig en speelt waarachtig de rol van Casanova, de grote verleider en charlatan. Je gelóóft hem; door zijn charmante manier van doen en naturelle manier van acteren. Carice Van Houten komt, verkleed als man, na ongeveer driekwart van de voorstelling op en steekt vervolgens een monoloog over de liefde af. Zij wil Casanova steunen en bij hem blijven; wat er ook gebeurt. Juist door haar overgave wordt hij bang. Ze is gepassioneerd, vurig, maar ook teder en kwetsbaar, terwijl Casanova stoïcijns op haar reageert. Van Houten speelt overtuigend, maar helaas is er bij haar weinig mimiek te zien. Waarschijnlijk komt dit door haar mannelijke vermomming, want het verbetert wanneer ze haar snor en baard afdoet. Toch komt het spel hierdoor wat 'mat' over. Daarbij komt dat het verhaal van Sandór Márai al in 1940 uitkwam en er bovendien in een plechtige taal gesproken wordt waardoor het soms lastig toegankelijk is.

Belofte
De gravin van Parma
Copyright Ben van Duin
Ursul de Geer regisseerde eerder al met succes de stukken 'Gloed' en 'Kentering van een huwelijk'. Je zou daarom denken: "Pierre Bokma en Carice van Houten samen in een stuk van De Geer, dát belooft wat". Helaas wordt deze belofte niet ingelost. Misschien dat het juist door de hoge verwachting kwam dat het toch tegenviel. Het stuk was voorspelbaar en soms zelfs oppervlakkig. De 'diepere laag' ontbrak. Daarnaast waren de monologen ook aan de lange kant en brachten weinig emoties teweeg. Jammer, want aan het talent van de acteurs ligt dit zeker niet.






Artikel informatie
Redacteur: Simcha Tas
Gezien: 20-04-2008 in Stadsschouwburg Amsterdam in Amsterdam
Speelperiode: tot en met 28-06-2008
Meer artikelen van deze toneelgroep: meer...

Artikelen Theaterjournaal RSS
meer artikelen...
Advertentie
redacteuren
gezocht
In première
18-05 Hoer
19-05 HaRT
19-05 Madama Butterfly
24-05 Delft Fringe 2012
24-05 Als je mij maar nooit vergeet
25-05 Fries StraatFestival 2012
25-05 Operadagen Rotterdam 2012
Nieuws
meer nieuws...
Advertenties