| Artikel |
Copyright Deen van Meer ‘De Wijze Kater’ is na ‘Op hoop van zegen’ en ‘Ghetto’ de derde en laatste in de Herman Heijermans trilogie van Het Toneel Speelt. Jaap Spijkers tekent ook deze keer voor de regie. Opvallend is de traditionele enscenering, die gepaard gaat met woordgrappen en flink wat vloek- en scheldpartijen. Spijkers laat de lakeien opdraven en weer afgaan als ware het een moderne klucht. ‘De Wijze Kater’ is echter veel meer dan dat; de satire voert de boventoon in dit boosaardige sprookje.
De originele, vileine tekst van Heijermans, van begin twintigste eeuw, blijft moeiteloos overeind. Een jongen heeft een pratende kater en samen besluiten ze om de koning van zijn rattenplaag af te helpen. De kater wordt in nette kleren gestoken en ze trekken naar het koninklijk paleis. De koning, bijna gek geworden van slaapgebrek en angst, sluit de kater in zijn armen en geeft hem de regie in handen. In de originele tekst zijn moderne (seksgerelateerde) woordspelingen ingepast. Die nieuwigheidjes doen soms wat geforceerd aan en zijn niet altijd gepast. Ze dragen wel bij aan de levendigheid van de tekst. Bovendien zorgen de aanpassingen voor een humorvolle benadering en doet het niets af aan de moraal van het stuk. ‘De Wijze Kater’ blijft een verhandeling over recht en onrecht en over goed en kwaad.
Schitterend spel
Copyright Deen van Meer In ‘De Wijze Kater’ wordt schitterend gespeeld. Camilla Siegertsz heeft de eer om als eerste vrouw ooit kat Hans te spelen. Ze weet hier duidelijk raad mee, ze is een schitterende kater! Siegertsz beweegt als een parmantige en trotse kater die fel uit de hoek kan komen. Giftig wordt ze als iemand onrecht wordt gedaan. Als een krolse kat windt ze de koning om haar scherpe klauwtjes. Ze wordt benoemd tot opperrechter van het land en in die hoedanigheid neemt ze wraak op de slager en de bakker. Siegertsz wordt vergezeld door Mark Rietman, die de rol van koning op zich neemt. Ook Rietman speelt bijzonder goed en overtuigend. Hij is een monarch wiens heerschappij hem langzaam ontglipt, gek geworden door de knagende ratten. Rietmans koning scheldt, tiert en laveert tussen dronken en labiel, overmoedig en groothartig. Rietman en Siegertsz worden omringd door spelers met verschillende dubbelrollen. Zo speelt Marisa van Eyle naast hofmaarschalk ook de hofdame en de lijfarts. Ze maakt van alle drie de personages hele eigen karakteristieke typetjes. René van Zinnicq Bergmann is listig als manipulatieve prins Arthur, maar ontroostbaar als ter dood veroordeelde bakker.
Hofleven
De spelers zijn gestoken in prachtige kostuums. De leden van het koninklijk hof dragen kleurige en strak getailleerde mantels, witte maillots of pyjamabroek. De witgepoederde gezichten en het Franse taalgebruik duiden op de chique etiquette van het hofleven. De koning draagt een parmantig kroontje boven een bos wilde, grijze haren. Hansje de kater draagt een luchtig zwart catsuit. Het decor steekt bijzonder schril af bij al dit uiterlijk vertoon. Het interieur van het koninklijk paleis komt er maar wat karig vanaf. Een groot doek met opgeschilderde muurschilderijen moet de kamer van de koning voorstellen. Het matige decor doet echter niet af aan de grootsheid van het spel en de geslaagde voorstelling.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|