Daniël Samkalden (29) is de schrijver en een van de acteurs van het stuk 'Morgen doe ik het' van toneelgroep De Pooiers. We hebben afgesproken in Café De Smoeshaan dat bij Theater Bellevue in Amsterdam hoort. Nadat ik ongeveer een kwartier op hem heb gewacht komt hij gehaast binnen en zegt: "Sorry, de repetitie loopt uit, dus kom maar even mee, goed?" Een paar minuten later zit ik in het pikdonker naar vier mannen te kijken. "Jongens, opletten! We gaan nu wel even verder met repeteren, hoor!" roept regisseur Gijs de Lange vermanend. Een paar keer vraagt Samkalden of ik het niet erg vind dat ik ze nog niet klaar zijn, maar ik voel me juist 'uitverkoren' dat ik een kijkje achter de schermen mag nemen.
Copyright Jan-Reinier van der Vliet
Ik val er middenin. Abel Nienhuis en Guy Clemens acteren dat ze een jongen en meisje zijn die elkaar de liefde verklaren. Vervolgens kussen ze elkaar hartstochtelijk. De scène moet over. En nog een keer, maar dan net even anders. Iemand vergeet zijn tekst, dus het moet weer opnieuw. En nog eens en nogmaals. Totdat Nienhuis op een geven moment roept: "Ja hallo!! Hoe vaak moet het nog over? We staan ons helemaal gek te zoenen!" De sfeer is nu definitief lacherig en Samkalden besluit dat het nu maar tijd wordt voor het interview.
"Vinden die jongens het niet vervelend om met elkaar te moeten zoenen?" val ik met de deur in huis.
"Nee hoor, wij hebben totaal geen gêne onderling. Daar kennen we elkaar te goed voor. We hebben op de toneelschool en ook daarna wel raardere dingen gedaan. Bovendien: het gaat over vier jonge acteurs die samen een romantische komedie gaan maken en ze oefenen dus eigenlijk voor wanneer het meisje er echt bij is."
"Dus het publiek is er getuige van dat de voorstelling ontstaat. Dat is in feite waar het stuk over gaat?"
"Ja, zo kan je het wel samenvatten. Daarom is er ook geen decor, het moet lijken alsof de voorstelling ter plekke gemaakt wordt. Het stuk gaat over liefde, hoe moeilijk het is om dit te vinden, te houden er niet aan te gaan twijfelen."
"In hoeverre is het autobiografisch? Jij hebt het geschreven, gaat het daarom ook over jou en jouw twijfels?"
Copyright Jan-Reinier van der Vliet
"Meen je dat, gaat een romantische komedie altijd volgens een vast patroon? Dat verklaart misschien waarom ik er niet vaak naar kijk; ze zijn altijd zo voorspelbaar!"
"Ja dat klopt. Ieder succesvol liefdesverhaal heeft een vast recept. Eerst is er de magische ontmoeting. Vervolgens wordt de hoofdpersoon verliefd en doet er alles aan om de ander voor zich te winnen, maar - en dit is heel belangrijk- er staan altijd obstakels tussen hen in, waardoor het heel lastig wordt om de liefde te laten gebeuren. De ander heeft bijvoorbeeld al een vriend. Of in dit stuk: zij is moslima."
"Ha, dan weet ik nu ook al meteen het einde van het stuk, want romantische komedies eindigen altijd goed, dus dit stuk ook. Vertel eens hoe jullie dat hebben aangepakt?"
"Wacht eens even. Waarom denk je nu meteen dat ook deze keer die vaste regels worden gehanteerd? Het gaat juist over vier jongens die worstelen met het maken van zo'n romantische komedie. Ik ga niet vertellen hoe het afloopt, dat moet iedereen maar zelf komen bekijken."
De Pooiers spelen tot en met 18 mei 2008 'Morgen doe ik het' als lunchvoorstelling in theater Bellevue. Regie: Gijs de Lange. Acteurs: Guy Clemens, Merijn de Jong, Abel Nienhuis en Daniël Samkalden.
Volgende week kun je op Theaterjournaal ook een recensie lezen over deze voorstelling.
