| Artikel |
De Parade 2011
 Copyright Marten Jongema
AMSTERDAM
De parade in Amsterdam kende een valse start door de vele zomerse regenbuien, maar in het slotweekend lijkt het helemaal goed te komen. Het aanbod aan theater- en muziekvoorstellingen is groot, zodat er voor iedereen wel een voorstelling tussen zit. Reserveren is aan te raden!
Woensdag 17 augustus
Niet alleen voor de Fonteinbar en de eettenten staan lange rijen, maar ook veel voorstellingen zitten tot de nok toe gevuld. Mensen lijken zich op de laatste dagen volledig onder te dompelen in de Paradesfeer.
Sexupsadmess [Eva Marie de Waal]
Een dikke rookpluim gaat langzaam op in de eindeloze massa lucht waarin deze zich bevindt. Helga, a chick with a dick, gespeeld door Eva Marie de Waal, blaast de rook genoeglijk het publiek in. Ze zit op het comfortabele roze pluche van haar sofa. Zelfverzekerd staat Helga op uit haar fauteuil en steekt ze van wal. In een half uur durende vloedstroom stort ze haar energie over ons uit. De Waal weet het publiek handig te bespelen met haar grote, blauwe ogen en wulpse lichaamsbewegingen. Het gaat haar ogenschijnlijk moeiteloos af. Ze draagt haar one-(wo)man-show met een enorm natuurlijk bravoure en zelfvertrouwen. Man of vrouw, voetballer of balletdanser? Zijn al onze keuzes al van te voren bepaald en worden we gestuurd door onze sekse? Hoe zit het dan met mensen die eigenlijk andere keuzes willen maken en zich gevangen voelen in hun lichaam?
De Waal weet van begin tot einde te boeien in een voorstelling die doordendert in een constante vaart. Ze is confronterend, charmant en innemend en laat met een vloeiende tekstbehandeling scherpe zinnen de zaal in rollen. Maar boven alles is de beeldtaal die uitgaat van deze voorstelling bijzonder krachtig. De Waal zet haar verhaal kracht bij door het uit te beelden en door dit te doen overstijgt ze de geconditioneerde, normatieve omgangsvormen die voor onze sekse als 'normaal' geldt. Behendig en soepel draait en wentelt ze om haar as. Net als je denkt hier met een vrouw van doen te hebben, laat ze als een volleerde Braziliaanse strandjongen een denkbeeldige voetbal over de wreef rollen. Continue zet De Waal je op het verkeerde spoor en dat is heel erg knap. De explosieve voorstelling slaat in als een bom en de boodschap blijft nog lang nagalmen. De Waal: een chick met ballen!
Ali B. geeft antwoord [Ali B.]
Drie kwartier lang krijgt het publiek de kans alle denkbeeldige vragen te stellen aan Ali B. in de voorstelling ‘Ali B. geeft antwoord’. De beroemde rapper die met het televisieprogramma ‘Op Volle Toeren’ de laatste onveroverde harten voor zich won, gaat op de Parade in gesprek met het publiek. Bij binnenkomst zit Ali, in korte broek, relaxed op het podium en heet iedereen persoonlijk welkom. Het woord “leuk” is voordat de Ali B. echt begint al zo’n veertig keer gevallen. En leuk wordt het! Het publiek mag alles vragen aan Ali B. de rapper, Ali B. de vader of Ali de BN’er. Via de vragen uit het publiek komt Ali op diverse, meer en minder voorbereide, verhalen. Bijvoorbeeld het vermakelijke verhaal over hoe hij in zijn prille jeugd over seks en geweld rapte onder de naam ZigZag, terwijl hij zijn moeder wijsmaakte dat zijn teksten over honger en de verschrikkingen van oorlog gingen.
Ali vertelt over hoe de ontmoeting met Stef Bos hem heeft geïnspireerd voor zijn nieuwe album. Hij is naar eigen zeggen verstefbossisseerd, waarmee Ali zoveel bedoelt als dat hij meerdere lagen aanbrengt in zijn muziek, zoals Stef Bos dat doet, een lach én een traan. Wat we eigenlijk zien is een jongen die aan het veranderen is in een man. Zijn vaderschap heeft hem veranderd en hij is, naar eigen zeggen, emotioneel sterk in ontwikkeling. Hij geeft ook een kijkje in de tweestrijd waarin hij zich bevindt. Ali vertelt hoe graag hij thuis bij vrouw en kinderen wil zijn, maar dat hij te ‘verslaafd’ is aan het optreden, het thuisfront zal Ali moeten delen met de microfoon.
Moralistisch hoogtepunt is een nummer waarin Ali rapt over hoe hij vroeger altijd aan het strijden was, maar nu de acceptatie kiest. Dat is de les die hij graag wil meegeven aan zijn publiek en die terugkomt in al zijn teksten. Ali predikt respect, gelijkheid en acceptatie. Op de vraag hoe hij zou reageren wanneer zijn zoon met een man thuiskomt haalt Ali zijn schouders op en zegt: “So what… Ali Gay!” Ali B. is leuk, Ali B. is ad-rem, Ali B. is aanstekelijk en Ali B. is merkbaar bezig zich te verdiepen. De ontmoetingen met de artiesten in ‘Op Volle Toeren’ hebben hem, in meerdere opzichten, goed gedaan. Dat hij op Stef Bos wil lijken moeten we niet te serieus nemen, want tijdens de voorstelling blijkt hij gewoon Ali B. te zijn en hij doet er goed aan dat ook gewoon te blijven.
DEN HAAG
Zaterdag 2 juli
Het Westbroekpark is volgelopen met families en kinderen die van de avondzon komen genieten en van een theatervoorstelling of het bakken van poffertjes. Tussen de bezoekers zijn de acteurs parade aan het maken, het op ludieke wijze aanprijzen van hun voorstellingen.
Oscar en zijn moeder [Stichting Michiel de Regt i.s.m. Paradiso Melkweg Productiehuis]
 Copyright Rene den Engelsman
Sarah Jonker en Nik van den Berg kruipen in de huid van moeder en zoon. Hoewel beide spelers even oud lijken, is het vermeende generatieverschil duidelijk aanwezig. Van den Berg maakt van Oscar een onverschillige, nonchalante jongen die het gemaakt heeft in het leven, terwijl Jonker zich als een pinnige, oude vrijster in haar zoon vastbijt. De verbetenheid die Jonker in haar mimiek tentoonspreidt gaat over in een meelijwekkende radeloosheid. Ze speelt de rol van moeder erg knap.
De voorstelling over liefde, en hoe daar uiting aan te geven, is luchtig en soms zelfs op het flauwe af. Zo vliegt de as van Oscars overleden vader in het rond en slaat Oscar zijn moeder een aantal maal met haar gezicht op een bord met een wegterende maaltijd. Als het echt plat dreigt te worden, beklimt Van den Berg het podium en zingt hij een melancholisch lied, waarin de relatie tussen moeder en zoon wordt bezongen. Op deze momenten, achter de microfoon, lijkt Van den Berg het meest in zijn element, zelfs in zijn strakke maillot met glimmende pailletten. ‘Oscar en zijn moeder’ is uitstekend geschikt voor alle moeders die de relatie met hun zoon eens tegen het licht willen houden. Waarschijnlijk denkt menigeen na het zien van deze voorstelling dat het met de eigen, onderlinge relaties bij nader inzien toch best wel goed zit.
‘Oscar en zijn moeder’ wordt ook nog gespeeld op de Parade in Utrecht en Amsterdam.
Ashton Brothers [Ashton Brothers]
 Copyright S. Pistel
In het tweede deel van de voorstelling spelen de Ashton Brothers een muzieknummer, althans ze beelden het uit in mime. Met een verschrikkelijk goede timing wordt de muziek figuurlijk meegejamd, tot aan het minuscule getingel van de triangel. Later in de voorstelling wordt er echt een nummer gezongen en gespeeld, maar niet voordat de vier in een haast onmogelijke pose op, onder en boven elkaar zijn gaan staan. Dat er geen gewonden vallen mag een wonder heten. Zelfs de act met de klim op een losstaande trap verloopt zonder kleerscheuren. Met korte, vlotlopende intermezzo’s worden de verschillende acts aan elkaar gebabbeld.
De voorstelling bevat weinig nieuwe elementen ten opzichte van het eerder gemaakte werk en dat is toch wel een klein smetje op de verder zeer vermakelijke show. De Ashton Brothers spelen echter weer en dat is al een heuglijk feit op zich. Nu maar hopen dat ze lang door kunnen spelen zonder fatale gebeurtenissen, want met deze halsbrekende acts zit een ongeluk in een klein hoekje.
De Ashton Brothers spelen ook nog op de Parade in Utrecht en Amsterdam.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|
