| Artikel |
Copyright Roy Beusker 'Cabaret' is er weer. Ja, alweer. Maar denk nu niet "dat hebben we allang gezien", want deze musicalversie is toch anders dan anders. Regisseur Paul van Ewijk heeft ervoor gekozen de luchtige avonturen van nachtclubzangeres Sally Bowles, fijn en kwetsbaar gespeeld door Ellen Evers, naar de achtergrond te brengen. Politiek voert de boventoon. De dreiging van het nazi-regime in Berlijn in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog om precies te zijn. En dat zorgt voor een minder vrolijke, maar zeker niet minder indrukwekkende uitvoering.
De achtergrond voor het grootste deel van de musical is de Kit Kat Klub. Decadentie en opportunisme staan centraal, er wordt gefeest alsof er geen einde aan zal komen. Gaandeweg de voorstelling komt het besef, dat er een verandering gaande is. Ter illustratie keert het nazi-lied 'Der Morgige Tag ist mein' regelmatig, en steeds harder en door meer mensen meegezongen, terug. Hoe hard iedereen het ook probeert te ontkennen, weldra zal iedereen een keuze moeten maken aan welke kant ze staan. Aan de kant van het opkomend nationaal socialisme en het nazi-regime of ertegen. En iedereen heeft daarbij zijn eigen verhaal en zijn eigen manier om te overleven.
De cast
Copyright Roy Beusker Zoals gezegd speelt Ellen Evers nachtclubzangeres Sally Bowles. Evers geeft de sterallures en naïviteit van Bowles oprecht en kwetsbaar vorm. Vooral als zij het hoopvolle 'Maybe this time' zingt, is het moeilijk om niet voor haar stemgeluid en kwetsbaarheid te vallen. Ze speelt de rol puur en zonder opsmuk. En gelijk wordt ook duidelijk dat zij qua zang, samen met Sven Ratzke als Master of Ceremonies, ver boven de rest van het gezelschap uitsteekt. Er is namelijk vooral gekozen voor een cast van acteurs. Dit geeft al aan dat het verhaal in deze versie van 'Cabaret' de hoofdrol speelt, niet de muziek. Zo speelt Johnny Kraaijkamp jr. de rol van Herr Schultz, een prachtig fragiel gespeelde joodse koopman die gedurende het stuk zijn handel en leven verwoest ziet worden. Pamela Teves speelt zijn verloofde, die uiteindelijk uit zelfbehoud ervoor kiest het huwelijk niet door te laten gaan. Dick Cohen neemt het karakter van Clifford Bradshaw voor zijn rekening, een Amerikaanse schrijver die op zoek is naar avontuur en inspiratie.
Master of Ceremonies Maar degene die echt de show steelt, is Sven Ratzke. Hij is een ontdekking als Master of Ceremonies, gastheer van de Kit Kat Klub, symbool van het opportunisme. Ratzke is voornamelijk bekend van - zoals hij het zelf noemt - glamour cabaret, en heeft hij zich laten strikken voor deze rol. Hij blijkt over een enorme personality te bezitten, die de Master of Ceremonies extra kracht geeft. Ratzke acteert dan ook uiterst passioneel en gebruikt daarbij elke vezel van zijn lichaam, zodat het wel indruk móet maken. Vanaf het eerste moment neemt hij ons mee op reis en verleidt ons met zijn extravagantie en opportunisme. Nummers als 'Money, money, money' zijn bij hem in goede handen met zijn uitstekende zangstem en uitbundige expressie. En daarbij stoort het niet dat de teksten, ook van de liedjes, vertaald zijn in het Nederlands.
Rauw
Copyright Roy Beusker Werd twee jaar geleden Carré nog helemaal omgebouwd tot Kit Kat nachtclub, dit keer is het een veel kalere en rauwere productie. Een reden hiervoor is dat het een reizende voorstelling is. Maar het verhaal is ook letterlijk en figuurlijk minder opgeleukt. Het wordt rauwer verteld en dat geeft meer diepgang. Er is minder afleiding van waar het werkelijk om gaat. Dit wordt het meest duidelijk in de laatste scène, waarin het doek omhoog gaat en de kale stellingen achter het decor zichtbaar worden. Als daarna ook nog een nazi-vlag naar beneden komt, is het publiek diep onder de indruk en muisstil. Het applaus stokt, want moeten we voor deze vlag nou klappen? Maar de voorstelling zelf is zeker een applaus, en een bezoek, waard.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|