| Artikel |
 Copyright Ben van Duin
Het publiek zit op houten bankjes in een vierkant, met de ruggen naar het speelvlak toe. Via lcd-schermen is te volgen wat er aan de binnenkant gebeurt. Daar gooien vijf vrouwen hun lichaam in de strijd in pikante pakjes en op de stuwende beat van het ranzige nummer ‘My neck, my back’. Dit alles wordt gevangen door een camera, live uitgezonden op de televisieschermen als een zeventig minuten durende videoclip.
Bizarre feiten
De voorstelling begint doeltreffend, met een reeks teksten die de toeschouwer confronteert met een aantal bizarre feiten. Zo kijkt de gemiddelde Nederlander in zijn leven zes jaar televisie, waarvan een groot deel opgaat aan reclamebeelden. In deze reclames worden meisjes vooral zittend en passief afgebeeld, en worden voorwerpen door vrouwen gestreeld om ze te verkopen. Meisjes zien in Barbie een rolmodel, terwijl Barbie – als ze echt zou bestaan – niet zou niet kunnen lopen vanwege haar te dunne postuur. Al deze elementen komen later in de voorstelling terug, met Barbie als lustobject en extreme bespottingen van reclamespotjes. Het publiek wordt direct op scherp gesteld.
Leeg en verveeld
 Copyright Ben van Duin
Afstompende werkelijkheid
Normaal gesproken voelt een voorstelling van zeventig minuten niet lang aan; deze performance wel. Het eindeloos herhaalde liedje en de razendsnelle opvolging van pornografische beelden heeft een bijna hypnotiserende werking op de toeschouwer. Waar je je aan het begin van de voorstelling nog een voyeur voelt, transformeert dit gevoel al gauw in een afkeer van de afstompende werkelijkheid die hier zo treffend wordt bespot. Pubermeisjes in het publiek zitten gegeneerd heen en weer te schuiven, zich geen raad wetend met de situatie. Anderen lachen de spanning weg of kijken met een sceptische blik naar de schermen. Wat de beelden ook oproepen, onberoerd zullen ze niemand laten.
Revolutionair
‘Bimbo’ biedt geen lichte kost. Het is een benauwende voorstelling vol nare beelden waar je niet van weg kan duiken. En juist dat maakt het zo goed. Want of we nu willen of niet, we worden allemaal dagelijks met dergelijke beelden geconfronteerd. We stellen er onze maatstaven op af. We kopen producten die door mooie dames op tv worden verkocht. We willen allemaal net zo dun zijn als dat ene model. Boogaerdt en Van der Schoot zijn niet de eersten die de keerzijde hiervan laten zien. Maar de wijze waarop ze het doen is behoorlijk revolutionair.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|
