Golden Palace brengt met ‘Balieleed’ een absurd, tragikomisch stuk, in de typische Golden Palace speelstijl: improvisatie vanuit beweging, zang en live muziek. Deze voorstelling is een ode aan de – normaal gesproken – verfoeide baliemedewerker, die in het dagelijks leven nogal eens geconfronteerd wordt met de zwarte zijde van de menselijke psyche. De baliemedewerker die als ultiem uithangbordje van de Hollandse bedilzucht en regelgeving de frustratie van het dagelijks leven over zich uitgekieperd krijgt.
Copyright Ben van DuinOm zich beter te kunnen weren tegen deze uitspattingen van ‘de klant’ zijn de zes collega’s op een opfriscursus neergestreken in Duitsland, waar ze zichzelf onderwerpen aan een workshop agressiehantering en een cursusmiddag stressmanagement. Bereidwillig als ze zijn, hebben ze allemaal een thema voorbereid, waarvan de theoretische kennis tot praktische uiting moet komen door middel van een rollenspel. Met name de workshop agressiehantering zorgt voor de nodige hilariteit. Sommige collega’s vergeten het rollenspel en blijven hangen in de geveinsde emotie of weten zich iets te goed een boze klant te verbeelden. Het serviceverlenende sulletje dat Tjebbe Roelofs neerzet, verandert plots in een bruut monster. De keurige en ingehouden baliemedewerkster (Anna van Diepen) en collega (Suzanne Bakker) geven een inkijk in het leven van de baliemedewerker met het rollenspel ‘verbale agressie’. Van Diepen krijgt zoveel vuilspuiterij over zich uitgestort dat ze gillend en huilend het rollenspel moet onderbreken.
Wachtkamer
Aan alles lijkt gedacht. De mannelijke baliemedewerkers zijn in een donker pak gestoken en hun vrouwelijke collega’s in pastelkleurige rok. Hierdoor zijn ze de verpersoonlijking van de grauwe middelmaat en de grijze-muiscultuur, waar we de baliemedewerkers toch mee identificeren. Deze grijze muizen passen keurig binnen de strakke omgeving van bureautafel, wachtruimte, garderobe en informatiefolders. Achter de schuifdeuren komen de echte emoties naar voren en is de baliemedewerker ook even gewoon mens. Het toneelbeeld van Jacques Kriek is goed uitgedacht en van esthetische eenvoud die recht doet aan de bureaucratische omgeving.
Kunstmatige structuur
Copyright Ben van DuinAl 10 jaar maakt Golden Palace theater over de humor van het mislukken en ook met ‘Balieleed’ zijn regisseur Ingrid Kuijpers en haar spelers daar bewonderenswaardig goed in geslaagd. Het stuk bruist van energie, maar is op momenten ook klein en ingetogen; de baliemedewerkers staan hulploos en kwetsbaar achter de balie om kwade klanten te woord te staan. Met de nodige ironie en zelfspot wordt de baliemedewerker neergezet. Het opent echter ook de ogen; misschien zouden we wat meer geduld en respect op moeten brengen als we (weer) ergens achter een balie staan te wachten. Met een minimum aan tekst en een maximum aan fysieke actie legt Golden Palace de vinger op de zwakke plekken van de menselijke soort. Dit gaat gepaard met een knipoog en een lach, maar de ondertoon is veel serieuzer van aard; wij mensen zijn maar een ongeduldige soort, die zich moeilijk raad weet met de kunstmatige structuur die we ons zelf hebben opgelegd.
