| Artikel |
Annie is dood. "Eindelijk", verzucht ze, terwijl ze in haar pyjama op een stoel zit. Onverwacht komt het decor tot leven. Drie personages komen sprookjesachtig mooi te voorschijn. Een van hen blijft in het decor zitten, achter een drumstel en keyboard. Hij begeleidt niet alleen de liedjes, maar hij zorgt ook voor speelse geluidseffecten. De andere twee blijken een soort poortwachters, zij vragen Annie de oren van het hoofd. Wat er achter de poort is, dat kunnen ze haar niet vertellen.
Annie M.G. Schmidt zit in een wachtruimte. Zij moet alleen even antwoord geven op de vraag "Wie ben jij?" dan mag zij de poort door. Maar Annie houdt niet van dingen moeten. Tijdens het wachten flitst het leven van Annie voorbij. Via rijmpjes en liedjes naar persoonlijke jeugdherinneringen. De twee vervelende vragenstellers, veranderen in papa en mama Schmidt, die mopperen en ruziën onder het eten. En als je even niet oplet zijn ze alweer verandert in Jip en Janneke.
 Copyright Sanne Peper
Een lekker wijntje
Schrijfster Enne Koens is er in geslaagd om een stuk te schrijven dat alles in zich heeft om kinderen vanaf vier jaar te boeien en te vermaken. Het is kort en krachtig maar laat op een prachtige manier het werk maar ook het persoonlijke leven van Annie M.G. Schmidt zien. Annies jeugd als buitenbeentje, de band met haar ouders en de moeheid aan het einde van haar leven. Annie vertelt zelfs nog even tussen neus en lippen door dat ze pilletjes heeft ingenomen, omdat ze niet meer wilde leven. Maar nergens wordt het stuk zwaar of belerend. Annie vindt het wel prima zo, het enige dat ze mist is een wijntje. En iets om te roken… Langzaam aan verandert de oude, knorrige Annie in het meisje van acht, dat met haar voeten stampt en lekker wil kliederen. En als Jip en Janneke ‘bootje’ gaan spelen, speelt zij Poppejans.
Oost-indische inkt
Het decor en de kostuums zijn zwart/wit. Het ademt precies de sfeer die we kennen uit de kinderboeken van Annie M.G. Schmidt. Niet alleen het decor, maar ook de kostuums van de twee ‘poortwachters’ lijken getekend met oost-indische inkt. De enige kleuren zien we in de kleding van Annie.
 Copyright Sanne Peper
De kinderen in de zaal kijken ademloos, barsten daarna in lachen uit. Ze klappen en zingen mee met de liedjes. De voorstelling zit heel goed in elkaar, vol tempo, spanning en grappen. Het decor wordt heel speels gebruikt. Als kers op de taart wordt het publiek op het einde verrast door een onverwachte gast die Annie meeneemt als ze toch de poort door mag.
Tijdloze voorstelling
De acteurs Anne-Marie Jung, Tjebbo Gerritsma en Annemaaike Bakker verdienen complimenten voor hun zang, mimiek en de overgave waarin ze zich in deze voorstelling hebben gestort. ‘Annie’ is een heerlijke voorstelling die nog jaren meekan, net als de verhalen en boeken van Annie M.G. Schmidt.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|
