| Artikel |
In 'Alles is goed' van Toneelschuur producties laat regisseuse Gienke Deuten zien dat ze een eigenzinnig theatermaakster is. Ze giet een filosofische inhoud in een absurdistische vorm. Of dat in alle opzichten goed uitpakt valt te bezien, maar het levert in ieder geval een erg vermakelijke voorstelling op.
Copyright Sanne Peper Als de laatste man op aarde verward en opgejaagd het toneel opkomt, heeft hij een (replica van een) wereldberoemd kunstwerk bij zich. Probeert hij de beschaving te redden? Het is niet het enige wat in deze voorstelling ongewis blijft. In een krampachtige dialoog tasten Willem (Willem de Wolf) en Maureen (Maureen Teeuwen) af wat ze nu voor elkaar betekenen en hoe ze zich verhouden tot de wereld. 'Je bent de enige voor me,' bekent Willem aan Maureen. Waarop zij droogkomisch antwoordt: 'Maar ik bén ook de enige.' Uit de begeleidende flyer spreekt een niet geringe filosofische pretentie, maar veel verder dan woordspelige observaties komen Willem en Maureen niet. Hun niet al te sterke tekst is vaak wat te nadrukkelijk vervreemdend en lijkt eerder geschreven voor cabaret dan voor theater. Als personage blijven ze grotendeels onbekend en waarachtige emoties laten ze niet zien.
Vijf herten De andere vijf acteurs zijn als herten wel zeer waarachtig. En dat is bijzonder, want ze zijn maar voor een deel de wezenloos voor zich uit kijkende tweehoevigen die we (denken te) kennen. Daarnaast blijken ze bij vlagen tot nog veel meer in staat. Ze dringen zich op aan de mensen, jennen hen, praten, geven een cursus, zingen in koor een oud-Engels liedje en jatten de bouwblokken van een omgevallen muur onder hun handen vandaan. Maar telkens trekken ze zich weer terug en gedragen zich weer zoals wild zich behoort te gedragen. Wat de herten nou precies van de twee mensen willen blijft onduidelijk. Het is niet zo dat ze hen een les proberen te leren, of iets verlangen van hen, tenminste dat is niet waarneembaar. Maar intrigerend is het wel, deze nog nooit vertoonde wisselwerking tussen mens en dier. Het geeft de voorstelling wel een aangenaam absurd element en is bij tijd en wijle onweerstaanbaar komisch.
Copyright Sanne Peper Dat neemt niet weg dat de voorstelling als geheel een duidelijke lijn ontbeert. Deuten heeft op zeer inventieve wijze alles gedaan wat er met vijf herten en twee mensen mogelijk is, maar het verband tussen de onderdelen, laat staan een ontwikkeling is niet duidelijk. Maureen, die in de loop van de tijd van de herten gaat houden lijkt tot de conclusie te komen dat de enige mogelijkheid om de mensheid verder te helpen, in haar creativiteit ligt. De poging die ze onderneemt om een groepsportret van de herten te maken mislukt jammerlijk. Daar eindigt de voorstelling en het is onduidelijk of de slotsom is dat de mensheid op het nippertje gered is, dan wel alsnog definitief verloren, of dat de slotsom geheel ontbreekt.
Mensheid overleden, experiment geslaagd Absurdisme lijkt gemakkelijk omdat er geen beperkingen aan zitten. Maar al te vaak verwordt het tot wezenloze gekkigheid. Dát weet Deuten in ieder geval goed te vermijden. Wat betreft het onderdeel absurdisme is 'Alles is goed' ook zeer geslaagd. De filosofie is er dan misschien wat al te nadrukkelijk aan de haren bijgesleept, de raadselachtigheid omtrent de vijf herten blijft de hele voorstelling intact en daardoor blijft er een zekere spanning en verwachting bestaan. Dat deze voorstelling ook zwakkere kanten heeft, zij Gienke Deuten vergeven. Ze heeft een tamelijk uitzinnig idee gedurfd en fraai uitgewerkt. Af te gaan op de beschrijving van de genoemde flyer en de uiteindelijke voorstelling, lijkt deze zich tot het laatst toe ontwikkeld te hebben, want er zit nogal een verschil tussen die beschrijving en wat er getoond wordt. Dat is niet erg. Het is te hopen dat Deuten vooral door blijft gaan om risicovolle voorstellingen te maken. Dit idee had gemakkelijk jammerlijk kunnen mislukken, maar dat is niet gebeurd. Mensheid overleden, experiment geslaagd.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|