| Artikel |
Tjitske Reidinga in de hoofdrol, muziek van het Holland Symfonia, een scenario van Geert Lageveen en Leopold Witte, gebaseerd op het beroemde Alice in Wonderland… Met zulke klinkende namen op het affiche kan er haast niets mis gaan. En inderdaad is de muzikale familievoorstelling waarmee Orkater dit theaterseizoen afsluit er eentje om je vingers bij af te likken. Als toeschouwer zit je van begin tot eind op het puntje van je stoel om maar niets te hoeven missen van de avonturen van de eigenwijze Alice. Dat het hier om een wel heel vrije bewerking van Lewis Carolls beroemde kinderboek gaat, zal dan ook weinig mensen storen.
 Copyright Ben van Duin
Prachtige aria
Na deze korte inleiding gaat het doek open en kan de eigenlijke voorstelling beginnen. In de bewerking van Witte en Lagerveen komen alleen de highlights uit het originele verhaal aan bod. Nadat Alice in een gat in de grond is gevallen raakt ze de weg kwijt in een muzikaal landschap dat door de 55 muzikanten van het Holland Symfonia wordt gevormd. Op haar zoektocht naar de uitgang komt zij de Hoedenmaker tegen. Zijn hoofd moet er af omdat hij tijdens de “Derde Dolle Dinsdag van de eerst vorige maand” vals heeft gezongen op het verjaardagsfeestje van de koningin. Even dreigt Alice eenzelfde lot te wachten, omdat ze zichzelf moed heeft ingezongen met een zelfbedacht liedje. Maar door op het hakblok in een prachtige aria uit te barsten, weet ze op het nippertje haar hachje te redden
Skippyballenstaart
Door de aanwezigheid van het immense orkest blijft er op het toneel weinig ruimte over voor het decor. De oplossing is gevonden in het gebruik van verrijdbare podiumstukken. Dieuweke van Reij bedacht hiervoor een keur aan attributen, waarvan de een nog bonter is dan de ander. Ook het ontwerp van de kostuums nam Van Reij voor haar rekening. Deze zijn al net zo prachtig van kleur en vorm. Vooral de van dekens gemaakte jassen van de muzikanten en de skippyballenstaart van de rups springen hierbij in het oog.
Dichtgevroren vijver
De decorwisselingen bieden het Symfonia Orkest de kans om het publiek te laten zien wat zij in huis hebben. Van klassieke symfonieën van Debussy en Beethoven via Edward Elgars ‘Nursery Suite, deel 5’, tot meer eigentijdse composities als Alex van Warmerdams ‘Dichtgevroren vijver’ en The Beatles: alles komt aan bod. Voor de muzikanten is dit geen enkel probleem. Alsof ze nooit anders gedaan hebben spelen ze in deze wonderlijke voorstelling, helpen ze bij het wisselen van de decorstukken en acteren ze waar nodig een klein rolletje mee.
Marilyn Monroe
 Copyright Ben van Duin
Meedeinen
Als Alice na een uur en een kwartier weer in haar eigen wereld staat, komt er een einde aan deze prettig chaotische voorstelling. Bij wijze van toegift speelt het orkest nog één Weense wals, waarop het hele publiek vrolijk meedeint. Jammer dat niet meer mensen deze kortlopende theatertopper kunnen zien. Misschien toch volgend seizoen weer?
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|
