| Artikel |
Een pizza is maar tot driekwart lekker. Een goede fles wijn gaat maar tot driekwart. Driekwart van ons land zal ooit onder water komen te staan, maar dan is driekwart van de bevolking al verhuisd. Een hoop driekwart in de vijfde solovoorstelling van Kasper van Kooten. In twee keer drie kwartier gaat Van Kooten op zoek naar het waarom van de driekwart in Nederland en de Nederlandse samenleving.
In de zaal klinkt tijdens de inloop een vrolijk walsje. Een enkeling neuriet nog na wanneer de lichten dimmen. “Welkom in dit pluche, misschien iets te ruime paradijs”, zo opent Kasper van Kooten de show. En hij heeft gelijk. ‘3KW4RT’ speelt vanavond in de grote zaal van het Zaantheater. En niet alleen is het wellicht te groot voor een intieme voorstelling als ‘3KW4RT’ , de zaal is slechts voor minder dan de helft met mensen gevuld.
Hard werken
 Copyright Sharon Ann Molenmaker
Koefnoen verbleekt
Ook tijdens deze voorstelling komt weer naar voren hoe ongelooflijk getalenteerd Kasper van Kooten is. Zijn persiflages zijn niet van echt te onderscheiden. Zijn gezichtsuitdrukking en stem zijn een perfecte gelijkenis aan de personen die hij parodieert. Televisieprogramma ‘Koefnoen’ verbleekt wanneer je ziet hoe hij een aflevering van ‘De wereld draait door’, met alle welbekende gasten en tafelheren in enkele minuten ten tonele brengt. Van Kooten schakelt ongelooflijk snel van onder anderen Marc-Marie Huijbregts naar Nico Dijkshoorn en via Matthijs van Nieuwkerk weer terug waardoor het publiek met open mond zit te kijken.
Muziek in driekwartsmaat
De teksten in ‘3KW4RT’ worden afgewisseld met door Kasper van Kooten zelf geschreven nummers. Hij weet de juiste snaar te raken met gevoelige liedjes als ‘Ouder’ en prachtige balades als ‘Als ze lacht’. Uiteraard zijn alle liedjes geschreven in driekwartsmaat of een afgeleide daarvan. Een vierkoppige band begeleidt hem bij de uitvoering.
Infrarood-zwaffelaar
De kracht van Kasper van Kooten zit veelal in de woordspelingen, en uitdrukkingen. Dit komt mooi naar voren in de scène over het benzinepomptoilet en Kaspers smetvrees. Een scène over de vooruitgang in de techniek; je hoeft immers bijna niets meer aan te raken in een openbaar toilet. En de teleurstelling omdat het laatste stukje, het laatste kwart, toch ook hier weer mist: als alle toiletten en kranen voorzien zijn van een infrarood sensor, waarom het zeeppompje dan niet? Eenvoudige spullen krijgen in Van Kootens uitleg zeer bijzondere hedendaagse benoeming. Woorden als ‘Infrarood-zwaffelaar’ zijn dan een absolute hit en hij heeft daarmee alle lachers op de hand.
‘3KW4RT’ is een fijne voorstelling. Een mooie afwisseling van humor en ontroering. En met helaas een klein gevoel van herhaling door de wat verouderde actualiteit. Een voorstelling die volle zalen verdient, maar waarschijnlijk meer tot zijn recht komt in de middelgrote zalen.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|
