Er ligt een zware druk op de schouders van veertien pas afgestudeerde acteurs. Ze hebben allemaal al wel in toneelstukken gespeeld, maar nu hebben ze een stempel 'het aanstormend toneeltalent van 2007' op hun hoofd gekregen. Ze spelen in de eerste Cum Laude voorstelling van ToneelMeesters, een nieuwe afdeling van Joop van den Ende Theaterproducties om jong talent dat net is afgestudeerd professioneel te begeleiden en om hen te helpen bij de eerste grote stap op het professionele toneel. Dat is natuurlijk een eer, maar het brengt ook een gevoel van jezelf moeten bewijzen met zich mee. En dan moeten deze dames en heren ook nog het toneelstuk '3 Zusters' van Anton Tsjechov opvoeren. Ga er maar aan staan.
Copyright Deen van Meer Ze worden daarbij geholpen door regisseur Hans Croiset en Karina Kroft. Bij laatstgenoemde zit de materie nog vers in het geheugen, want eerder dit jaar maakte ze met theatergezelschap Tryater een 'Drie zusters' op locatie. Croiset neemt verder de nodige bagage mee. Zelf is hij redelijk tevreden over het resultaat, valt uit zijn weblog op te maken. Nu de première is geweest, voelt hij zich inmiddels "een dirigent zonder armen aan de zijlijn". Zijn 'leerlingen' moeten het verder zelf af kunnen, nietwaar. Maar is dat ook zo?
Diepgang
De voorstelling gaat over de 3 zusters Olga (Anne Lamsvelt), Masja (Lien De Graeve)en Irina (Tanya Zabarylo) die met hun broer Andrei (Xander van Vledder) in een plaatsje in Rusland wonen en dolgraag naar Moskou willen gaan. Ze idealiseren het verleden en hopen op een geweldige toekomst. Ze zitten vol verlangens. Gaandeweg de voorstelling zie je de acteurs groeien. Als de zoete inval is geweest en alle veertien spelers op het toneel zijn geïntroduceerd, is het tijd voor meer diepgang. Het leven is zo makkelijk nog niet, wordt duidelijk. Maar hoe zeer iedereen ook z'n best doet, je voelt dat niet. In zekere zin deel je wel mee in vreugde, maar verdriet is zelden voelbaar. Een echte ontlading, zoals de jonge acteurs in Tsjechov's 'De Meeuw' dat vorig theaterseizoen wel voor elkaar kregen, ontbreekt.
Copyright Deen van Meer Er is voor gekozen om de mensen in de zaal zo nu en dan het gevoel te geven dat zij ook worden aangesproken. Een manier die uiteindelijk best goed uitpakt bij deze groep acteurs, al komt het soms wat geforceerd over. De afstand wordt kleiner tussen het publiek en de spelers en dat is geen overbodige luxe tijdens een lastige Tsjechov. Er is overigens niet gesleuteld aan het verhaal. Het is niet actueler gemaakt en het verhaal speelt zich gewoon af in Rusland. Op groene grasmatten lopen de acteurs heen en weer. Achter hen staan panelen die samen een prachtig landschap vormen. Die rust die het decor uitstraalt is welkom als er heel veel acteurs op het podium staan.
Gemotiveerd
De meest opvallende verschijning is Lien De Graeve, het middelste zusje dat voornamelijk in het zwart gekleed gaat. Ze zit uitstekend in haar vel in deze rol en kan nog ver komen in de toneelwereld. Dat geldt ook voor een paar andere uit deze gemotiveerde groep acteurs. Ze hebben het in zich, maar zijn wel heel erg in het diepe gegooid met deze voorstelling die meteen heel groot wordt geprogrammeerd. Als ze zich nog een paar jaar verder kunnen ontwikkelen, zijn ze meer klaar voor dit volwassen stuk.